Yapılacak işlerin şüyû bulmadan sessiz sedâsız meydana getirilmesi, Mürşîdimin meşrebleri icâbıdır.
Bir mes’elenin vukû bulmadan şâyi olmasında elbette ki mahzur vardır. Hem, hasetler ve çeşitli engellemeler olduğu gibi, mâsumâne de olsa, gıptalar, gönlü kalmalar gibi basit imrenmelerin dahî, bir işin gidişine set çektiği çok görülmüştür. Onun için bir kararı, olup bittikten sonra duyurmak ve meydana çıkarmakta dâimâ fayda görülmüştür.
Henüz 1925 kararı ile dergâhların sırlanmamış olduğu senelerin birinde, anneme: -Meliha, yarın konağa gel.” diyorlar. Yarın, denen gün biraz şaşırtıcı. Zîrâ ne âyîn-i şerîf, ne de sohbet günü.
Bir derviş, Efendisine: “Neden, niçin?” der mi? Ortadaki sebebi vâsıtalı olarak dahî araştırmaz. Yalnız itâat eder. Annem de, dayımı gördüğü ve çağrılışı sebebini ağabeyinin bildiğinde şüphesi olmadığı hâlde, aslâ tecessüs yoluna sapmadan ve evde de hiç birimize renk vermeden, ertesi günü konağa gidiyor.
Misâfir salonunda, kendisi gibi, âileye mensup birkaç hanımdan gayri kimse yok.
Dâvet edilmiş oldukları belli olan bu misafirler de belli ki çağrılış sebeplerini bilmemekteler.
Fakat dervişâne edeple “acaba”sız, aralarında dereden tepeden konuşmaktalar. Bir müddet sonra Münire Hanımefendi misâfirleri kafese dâvet ediyor. Fakat -kafes, hanımların semâhâne ve zikri tâkib ettikleri kısım- kafesten de aşağı yani semâhâneye baktıklarında, orasının da boş olduğunu görüyorlar.
Lâkin az sonra içeriye bir küçük masa getiriliyor. Yabancı iki kişi gelip oturuyorlar. Masanın iki yanına da âileden iki erkek ve Mürşîdim ile dayım da içeri girdikten sonra düğüm çözülüyor. Bu bir nikâh merâsimidir.
Evlenenler de Efendimin kızı Fatma Aliye Hanım ile Mehmed Ziya Bey. Annem, Dr. Ziya Cemal Bey’in halası ve yiğeninin nikâhını ancak son anda öğreniyor.
İşin en hoş tarafı da, bugün: ”Neden bana haber verilmedi, neden fikrim sorulmadı?” gibi tatsızlıklara yol açan hatta dargınlıklara sebep olabilecek itirazlar, derviş terbiyesinde aslâ yer bulmaz, böylece de günlük hayat, pürüzsüz ve takıntısız akıp giderdi.
Sâmiha Ayverdi-Rahmet Kapısı